و صاحب نسب عالى ابو المعالى محمد بن نعمة اللَّه ابن عبيداللَّه بن على بن الحسن بن جعفر بن عبيداللَّه بن الحسين الأصغر بن على بن الحسين بن على بن أبى طالب عليه السلام در كتاب « بيان الأديان » - با آنكه تقيّه نموده - صوفيّه را از طوايف سنّى گرفته وزشتى مذهب ايشان را ظاهر گردانيده ، ونيز در آن كتاب گفته كه : آنان كه خود را از اهل سنّت و جماعت مىدانند در فروع دو فرقه‌اند . و حاصل كلامش اين است كه : يك فرقه اصحاب حديثند وفرقهء ديگر اصحاب رأيند - تا مىرساند به جائى كه مىگويد - امّا به اعتبار اعتقاد هفت گروهند ، وشيعه يك گروهند ، و اين فِرَقِ هشتگانه كبار فرق اسلاميه‌اند و هر يكى را شعب وطرق است ، واشاعره را يك فرقه از كبار امّت شمرده . آنگاه مىگويد : دويّم : معتزله وايشان دو فرقه‌اند . و آن دو فرقه را شمرده - بعد از آن مىگويد - سيّم از آن هشتگانه شيعه‌اند وايشان پنج فرقه‌اند ، و از كلامش چنان معلوم مىشود كه اين پنج فرقه از كبار فرق شيعه‌اند ، زيرا كه بعد از تعداد شعب ايشان مىگويد كه : مجموع بيست و يك فرقه‌اند . مجملًا خوارج را پانزده فرقه گرفته ، ومجبّره را شش فرقه گرفته ، ومشبّه را دوازده فرقه - وآنگاه مىگويد - :